Een heel ongewoon snackje…

Misschien hebben sommige van jullie het al gezien, maar deze maand staat de Quest in het teken van het eten van insecten. “Willen we in 2050 nog genoeg te eten hebben voor de gehele bevolking, dan moeten we overschakelen van varkens en koeien op larven en sprinkhanen” Quest, juni 2014.

Sprinkhaan (Small)

Dus maar de stoute schoenen aangetrokken en een Quest gekocht.

En inderdaad, er zit (in een plastic buisje) een sprinkhaan zonder pootjes en vleugeltjes me aan te staren… Hmmm… Toch wel een beetje vreemd, en hij (of zij, dat kan ik niet zien) is ook groter dan ik had verwacht; toch snel zo´n 3,5 – 4 centimeter.

Er zit een blad bij met 3 receptideeën uit Het insectenkookboek van Henk van Gurp. Ik kan kiezen uit een loempia, in tempura of bakken. Loempia´s maken voor 1 sprinkhaan lijkt me ook weer veel werk. In tempura is natuurlijk alles lekker, dus dat lijkt me dan weer de makkelijkste weg. Bakken it is! In een kleine koekenpan verhit ik 1 theelepel olijfolie, en wanneer het warm is, leg ik de sprinkhaan er voorzichtig (zonder het beest fijn te knijpen) in. Mmm, het maakt helemaal geen geluid!? Meestal als je iets van vlees of vis in een pan doet, knettert en spettert het een beetje, maar hier gebeurt helemaal niets.. Zal wel liggen aan het feit dat de sprinkhaan gevriesdroogd is, en er geen vocht meer inzit. Oké, op de receptenkaart staat 2 minuten, dus daar hou ik me dan ook maar netjes aan.

Ik haal de sprinkhaan voorzichtig uit de pan, en laat hem even uitlekken op een keukenpapiertje, waarna ik beetje grof zeezout en paprikapoeder in z´n ogen strooi (sorry meneer of mevrouw sprinkhaan!). In een kleine amuselepel doe ik beetje sweet chili saus en wat blaadjes rucola, uit mijn zaaibakken van het balkon. En dan meneer/mevrouw sprinkhaan erbij. Ik zet voor de zekerheid vast een glas water binnen handbereik.

Eén keer diep inademen, EN…. Weg! Moet gelijk wel even wat water drinken, want die sprinkhaan is zo droog als karton. Maar goed dat er een sausje bij zat, anders was het helemaal niet weg te werken. De buitenkant is heel knapperig, maar het lijkt alsof er aan de binnenkant niets zit. Ik had wel een hele notige nasmaak in m´n mond.

Leuk om voor een keertje te proberen, maar ik denk niet dat het mijn consumptie van varkens of koeien zal vervangen op korte termijn… 🙂

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *